ALS CORONA INSPIREERT
TERUG
Dat iets als corona ook een onderwerp van haiku kan zijn en best wel inspireert, bewijzen deze haiku’s die werden ingestuurd.
we wuiven van ver
plots zijn we allen kwetsbaar
— coronavirus
~
door die pandemie
mogen we geen hand geven
dat geliefd gebaar!
~
op de radio
die vertrouwde stemmen —
zo geruststellend
~
we zijn allen bang
maar alles gaat weer bloeien
als nooit voorheen
~
heldere hemel
lentelucht frisser dan ooit
en beklemmend stil
~
hier zingt de lente
met alle registers open —
zo stil het sterven
~
woelig water
en de razende stormwind
in de dode stad
~
uitbundige bloei
in uitgestorven dorpen
waar de dood rondwaart
~
wat een ravage
al die gevallen bomen
na de woeste wind
*
Hedwig & Anna Aerts
beren voor het raam
om ons te doen vergeten
dat het oorlog is
~
de dagen zijn lang
voor wie wacht op verlossing
het virus is vrij
~
de lijken verlaten
in koelwagens geladen
de stad die nooit slaapt
~
zesentwintig maart
we tellen onze doden
elke dag opnieuw.
*
Isabelle Cauwels
met haar elleboog
tikt ze de jarige aan
coronaknuffels
~
heen en weer bellen
om plannen te wijzigen —
de eerste vlinder
~
tijdens het mailen
van de reisannulatie
de eerste vlinder
*
Riet De Bakker
Alles verslindend
waait de storm die we niet zien
en maait dromen weg.
~
De deurbel rinkelt
er is geen mens te speuren
alleen bloemengeur.
~
Over de lakens
die uit de ramen hangen
ligt dankbare hoop.
*
Maria De Bie-Meeus
corona lockdown
hangjongeren op het plein
nog altijd hardleers
~
voor de zorgsector
witte doeken uit het raam
dankbaar eerbetoon
~
geen excuses meer
om klussen uit te stellen
corona arrest
*
Annie De Paepe
in de supermarkt
overvolle karretjes
en lege rekken
~
in de supermarkt
geen tijd voor een babbeltje
hamsteren gaat voor
~
in de supermarkt
doorstreep ik in mijn lijstje
bijna niets meer
*
Ferre Denis
coronacrisis
op straat vooral tractoren
met containers mest
~
ik wied mest en mulch
tegen coronaschrik in
zomeren zal het
~
lachen en zwaaien
ja al die voorbijgangers
lusten een praatje
~
coronaverlof
nu lusten ze een praatje
de voorbijgangers
~
coronaschaarste
geen blaadje groen bij de boer
ik pluk brandnetels
~
hoe stil blijft de buurt
de lucht zuiverder dan ooit
coronaluwte
*
Hilde Devos
ze begrijpt het wel
dat een virus kan doden
en sluit het gordijn
*
Pol Dewaele
mijn zoon en zijn gezin
— het virus ineens dichtbij
in quarantaine
*
Frieda Gheysens
in de avondzon
alle klokken luiden
weer een week voorbij
~
een bosje bloemen
telefoontje — kaartje naar —
videobellen
lege agenda vult zich
hoeveel liefde om ons heen
~
een balkonconcert
de creatieve mens speelt
tijdens het virus
toch de Mattheus Passion
zonlicht — door de muziek heen
~
trompetnarcissen
midden in de pandemie
Pasen komt er aan
*
Tini Haartsen-Slappendel
coronavirus
onwezenlijke wereld
de realiteit
*
Linda Jacob
tussen vier muren
alleen het nieuwe lentelicht
mag binnenkomen
~
haar ogen stralen
en als we weer thuiskomen
haar glimlach ontmaskerd
~
hoe erg het ook is
haar naam voorgoed schrappen
van de ledenlijst
~
helemaal verknipt
in deze coronatijd
mijn eigen froufrou
~
uit oud papier
waait de wind kranten weg
met coronavirus
~
mijn nieuwe schoenen
drie maanden binnenblijven
hoe nieuw ze nog zijn
~
samen met de bloesem
een boom vol witte linten
dank je wel dank je
~
elke avond kijken
of ze verandert — de maan
in quarantaine
~
woorden verbloemen
met fleurige mondmaskers
haast onverstaanbaar
~
onverstoorbaar
de beren achter het raam
kinderstemmen
~
weer zuiver ademen
maar wel veel moeilijker
met dat masker op
~
het is weer van hen
het kleine buurtspeeltuintje
de klaprozen
~
bib boeken
drie dagen in quarantaine
dan zijn ze weer vrij
~
achter afval
mondmaskers en handschoenen
maar minder blikjes
~
al die lege dagen
staan ook leeg in mijn agenda
geen afspraakjes meer
~
dit gedempt praten
achter onze mondmaskers
er is meer wablieft
~
mijn warme koffie
te lang verdiept in de viruskrant
koud geworden
~
de klokken luiden
ook godsdiensten raken besmet
geen kerkgangers meer
~
mijn vriendin aan zee
nu nog meer afstand tussen ons
zelfs buiten bereik
~
de kinderen thuis
met al hun schoolvragen
zij moet wel werken
~
op het radionieuws
al die statistieken
de doden tellen
~
leegte op het kerkhof
alsof iedereen gestorven is
‘aan corona’
~
het kinderwinkeltje
ook zeep en mondmaskertjes
spelen hun eigen rol
~
afstand houden
de mensen kijken anders
naar elkaar — vreemder
~
de bloesems zijn er weer
dit jaar niet door mijn oude straat
gewoon thuisblijven
*
Els Kooyman
corona lockdown
een oude man op de dool
zijn hond loopt vrij rond
*
Lieve Mignon
coronastilte —
van mijn paar wandelschoenen
hoe vreemd het geluid!
~
coronaverbod!!
twee ganzen op wandel
met hun kroost van tien ...
~
Coronacrisis —
en toch ... en toch ... kerselaars
in de lentezon!
~
Coronavirus —
jonge vlinders dartelen
in de lentezon!
~
Coronavirus —
de sneeuwmagnolia bloeit
in de lentezon!
~
‘het laatste nieuws’
blootblad dood! ‘playboy’
haalt ‘de morgen’ niet!
~
best héél positief —
opa in de kliniek is
negatief getest!
~
diep in het bos
vrij van rood-wit plastic lint
een rustbank van toen!
*
Tony Sebrechts
Benevens niezen,
is ook snuiten en hoesten
niet langer mijn lot —
maar toch blijf ik plichtsgetrouw
nog een tijdje in mijn kot.
~
De negentiende
maart, die ook ‘vaderdag’ heet,
ditmaal geen koekjes,
maar nu wel papieren zaken
neusdoekjes bij de vleet.
*
Julien Tahon
klokslag twaalf
de witte lakens in de zon
het balkon ... gemaskerd
~
in beeld bij de arts
het virus, sterk uitvergroot —
moderne kunst
~
alweer een curve
net als het aantal doden
stijgt en daalt de beurs
~
boven land en zee
een tuin vol corona’s
virusvrij
~
bij het ziekenhuis
pas uitgewuifd, wordt hij omhelsd
door een krans zonlicht
~
grensbewaking
hoe een virus ons de weg
weet te versperren
~
op mijn sterfbed
tel ik mijn zegeningen ... of
alle lettergrepen?
~
mondmaskers maken —
zo wil ze er wel eentje
voor haar babypop
~
voor de beeldbuis
met elke dag op ons bord
een portie corona
~
doodse stilte
achter gesloten deuren
murmelt de TV
~
van horrorfilm
nu naar het echte leven
in ademnood
~
zij slaat de krant dicht
net of ze akelig nieuws
wil versmoren
~
kluizenaarsbestaan
af en toe knik ik mezelf
in de spiegel toe
~
ze nemen afstand
opa en zijn zorgverlener
het hart op de juiste plaats
~
virologen
brengen de nieuwe vijand
wat dichter bij ons
~
een flinke niesbui
omstaanders duiken weg
in de kraag van hun jas
~
gewikt en gewogen
elk velletje toiletpapier —
hoeveel dagen nog?
~
verlaten straten —
een straat lijkt me nu gewoon
een straat
~
onder escorte
het warenhuis binnengaan
we lijken wel VIPS
~
vanaf het beeldscherm
vliegen kushandjes hopelijk
naar oma toe
~
parkieten, wat nu?
ook ik heb huisarrest
in een luxekooi
*
Chris Van de Rijck
met een lege maag
wc-rollen hamsteren
en waarvoor dan wel?
*
Freddy Vandekerckhove
daar, onder de Menenpoort
speelt hij de Last Post — alleen
voor zoveel doden
~
vanop hun balkon
zingen ze naar elkaar toe
— gekooide vogels
~
paaslelies stralen
in verlaten stadsparken
en vieren lente
~
door lege straten
jaagt een droge oostenwind
de laatsten naar huis
*
Francine Vander Linden
corona-tijden
heel de wereld gaat om zeep
winkelrekken leeg
~
ze vult rekken aan
’s ochtends vroeg en ’s avonds laat
toiletpapier ’t meest
~
een verlaten stad
en een onzichtbaar virus —
chemische oorlog?
~
zondagswandelaars
veel hondjes aan de lijn en
veel gedachten vrij
~
verlaten straten
en lege winkelrekken
spookachtige tijd
~
ze laat de hond uit
van achter een mondmasker
klinkt een troetelnaam
~
de gevels spreken
hier en daar witte vlaggen
als bakens van hoop
~
helpende handen
onder de dichte buren —
jong winkelt voor oud
~
de eerste tulp bloeit
zorgeloos fleurt zij mijn tuin
en gedachten op
~
de lege trein reist
door het verlaten landschap
hij breekt de stilte
~
hoe vrij de wegen —
zo zonder ochtendfiles
en avonddrukte
~
blauw als nooit voorheen
de lucht kraaknet en helder
geen vliegtuigstrepen
*
Marleen Vandekerckhove
Gekroond virus.
Het zoekt tevergeefs een weg
in verlaten straten.
~
In een lange rij,
wachten bij de coffeeshop.
Een laatste rantsoen.
~
Een warme groet
van de overkant van de straat.
We houden afstand.
*
Gido Van Imschoot
Mijn adem stokt!
Ergens in het winkeltje
horen we niezen.
~
De kassierster —
achter haar mondmaskertje:
haar warme glimlach.
~
Betalen met cash —
mijn gehandschoende vingers
raken de hare.
*
Walter Vereertbrugghen
vastpakken mag niet.
maar wat met je huidhonger?
omhels dan een boom
~
benen zijn een schaar
knippen de tijd in stukken —
joggers op de weg
~
waar ga je naartoe
als je niet naar buiten mag?
op reis door de tijd
~
verlaten speelplein
een rood-wit lint trekt een grens
kraai wipt op de wip
~
in het park verdwaald
tussen fris vers lentegroen
witte zakdoekjes
~
er is storm op komst
iedereen vlucht naar binnen
de lucht is de dood
*
Bieke Vermeire
om acht uur ’s avonds
pannengeroffel en applaus
twee kapotte lepels
~
op het wandelpad
verscheen een lentenieuw nest
het pretpark is leeg
~
vissen, dolfijnen
spelen in de lagune —
geen cruiseschepen
*
Nadine Victor
de bus blijft rijden
leeg schuift hij op, illusie
van gewoonheid
~
in de tuin dansen
vlinders, citroengeel en blauw
op straat heerst stilte
*
Lieve Vlamynck
HAIKU-CENTRUM VLAANDEREN